waarom ik niks zeg over heel die lange wapper gedoe

ik hoor mezelf graag praten. zo erg is het. ik ben een van die ambetante kerels die over alles een mening heeft, omdat ik toevallig ooit in de morgen twee lijnen over iets gelezen heb. ik probeer mijn standpunt te verdedigen over bijna alles. be it wereldcrisis of hans van themsche: ik ga je proberen overtuigen en ik ga de meest absurde logica gebruiken tegen jouw argumenten.

en toch zeg ik niks over de brug.

ik heb al lang niks meer geschreven op deze blog. basically omdat ik efkes meer te verwerken had en minder te vertellen. normaal gezien vertel ik niks als ik niks te vertellen heb. dit is de eerste keer dat ik schrijf OMDAT ik niks te vertellen heb. zo erg is het.

de brug. ik heb wel een paar lijnen daarover gelezen. in de morgen, in de facebook van vrienden, op straat, weet ik veel. je moet tegenwoordig heel geisoleerd zijn om niks daarover te weten. ik weet even veel (en ben even in de war) als de gemiddelde inwoner van antwerpen (ik durf nog niet "antwerpenaar" zeggen. voor veel mensen is dat afleidend). brug of tunnel. leugens. hypocrisie. natuurbedreigingen. fijnstof. waarde van de buurt. allemaal interesante dingen om te lezen. dingen die logisch klinken, allemaal. de media, de stad en de mensen hebben hun best gedaan om daar een groot issue van te maken. onze mini-"health-care-debate".

ik zie toch niet waarom ik iets te zeggen heb, want dat is de betekenis van een referendum, dat iedereen iets te zeggen heeft.

ik ben een bescheiden student. niks technisch: ik zou niet echt kunnen zeggen of een tunnel duurder is dan een brug. dus ja, als ingenieur A zegt tunnel en ingenieur B zegt brug, bon, daar zit ik met mijn mond vol tanden.

als dokter A iets zegt over de impact van een tunnel op de natuur (want de natuur is niet alleen het mooie zichtbaare natuur) en dokter B verdedigt de impact van een brug op de bosgordijn die voor ons die rommel van Doel "verbergt", bon, ik zou niet kunnen zeggen wie daar gelijk in heeft.

volgens mij is de regering een structuur die zulke beslissingen neemt. die daar is om "het beste" te beslissen voor ons. zij worden ervoor betaald. en als iemand een beslissing neemt omdat hij/zij toevallig een brugbouwbedrijf heeft, noemen we dat "corruptie" en zal hij/zij naar de gevangenis moeten gaan.

maar nu niet. in dit geval moeten we dat beslissen. ik ook.

en ik vraag me af waarom. waarom dat wel en niet hoofddoekverbod. waarom is er geen referendum over het hoofddoekverbod? dat is eenvoudig: hoeweel zijn er even veel pros en contras, is dat niet zo prioriteir. in de hedendaagse zin van "prioriteit". "prioriteit" is een soort populariteits-test geworden in de gemediatiseerde wereld.

en dat brengt veel contradicties mee. want sommige mensen die tegen de brug zijn nemen ook de auto om naar de Metropolis te gaan. Nemen niet de trein in plaats van de auto voor een daagje Brussel. gebruiken electriciteit "galore" en houden van mooie leder jassen. en eten veel vlees. dus zooooo milieu-bewust zijn die ook niet. stel je voor: het is zo een populaire houding dat zelfs filip de winter doet mee tegen de brug. iemand die zo snel mogelijk een situatie probeert te manipuleren om te zeggen dat HET VOLK gemanipuleerd wordt.

contradicties ook omdat wegens geluidsoverlast moeten we eigenlijk een paar dingen afschaffen, zoals de kerk-klokken, bvb. omdat we wegens waardering van de buurt niet zo sterk Doel hebben verdedigd. omdat wegens natuurbedreigingen wij geen referendum hadden over het nieuwe justitiepaleis of de hobokense polder. omdat we, wegens leugens en hypocrisie, iets moesten doen tegen de hervorming van de stadsfeestzaal tot en stadsshoppingzaal.

wat is nu de prioriteit? volgens mij is het hoofddoekverbod prioritairder. maar ja, niet populairder, helaas.

kwestie van catchy slogans. van een mooie website. van een lied te schrijven.

volgens mij, eerder dan geengageerde activisten en politici, hebben we een marketing manager nodig voor de hoofddoek kwestie en voor alle zaken die we BELANGRIJK vinden. een goeie, hippe marketing manager.