deze ochtend had ik de eer om mee te doen aan de premiere voor de pers van panique au village, de film, dankzij mijne moat ben, die vanalles voor die film gedaan heeft.
normaal gezien was panique... een serie van mega-absurde hoofdstukken van 5 minuutjes. daarom had ik schrik dat ik dat vervelend ging vinden. en plus had ik al het verhaal tien duizend keer gehoord waardoor heel de film een rare vorm van deja vu is geworden.
en toch vond ik die hilarisch. meer dan zeventig minuten lopen razend voorbij aan de snelle tempo van de ADHD-slachtoffertjes indien, cheval en cowboy en de rest... een soort monthy python's goes toy story of zo...
zeker een aanrader...
0 comments:
Post a Comment