sitios malos para dar un concierto: de nachten / slechte locaties voor een optreden: de nachten

de nachten es un festival pretencioso organizado en un lugar pretencioso por gente pretenciosa y decorado de una manera pretenciosa. la crema y nata del mundillo cooltural de amberes compra un ticket, se acercan al bar y se beben un demi-demi. a veces no entran a ninguna presentacion, eso no hace realmente falta.

mezclan todos los conceptos: lectura de poesia, singersongwriters, rockers, electros, standup comedians, instalaciones... en principio, no tiene por que fallar, pero al final no me resulta.

al menos un par de salas de teatro de un centro cultural snob y un par de salones son la infraestructura para la programacion. los asistentes van de una sala a la otra. se sientan seis minutos y luego murmuran en un tono de voz demasiado alto que la cosa esta aburrida y se van. portazos de entrada y salida. murmullosmurmullosmurmullos.

spaceman sufrio visiblemente su paso por de nachten. usualmente spiritualized habria causado grietas en los muros, pero esta vez venia con su acoustic mainlines, con lo mas dulce y brokenhearted de su repertorio, con una guitarra acustica, un rhodes, cuerdas y un coro de gospel. la musica mas bella del planeta. requeria toda la atencion del mundo. merecia toda la atencion del mundo.

pero, no. portazos de entrada y de salida. "yo aqui no me quedo. con este carajo hablando de jesucristo? yo me voy". a nadie le parecio que habia una falta de respeto.

solo los fans nos dimos cuenta de la amargura en el rostro de jason spaceman cada vez que un portazo rompia la magia de una balada de amor o decepcion.

ja, het is leuk om een festival te organiseren die vanalles kan aanbieden. die de beste namen in de singel kan lokken. maar dan zouden wij misschien die mensen moeten respecteren.

het is inderdaad leuk om te kunnen kiezen. in een zaal te springen waar iemand bezig is en dan, als het niet U ding is, dan ga je iets anders catchen. maar we kunnen dat ook op een respectvolle manier doen.

want wat nu gebeurt is dat de meeste mensen zo veel lawaai mogelijk maken als zij binnen een zaal komen waar iets al bezig is dat misschien een bepaalde niveau van aandacht nodig heeft maar zij doen alsof zij in den hopper zijn en zij stoppen niet met babbelen en zij laten de deuren zo hard mogelijk botsen en zes minuten later (short attention span, natuurlijk) zeggen ze luid genoeg "wat saai. kom, wij zijn weg" en weer luide deuren en storing.

de laatste keer was spaceman de slachtoffer. normaal zou spiritualized de muren doen barsten, maar met de acoustic mainlines (gitaar, rhodes, strings, gospelzangeressen) was het veel zachter. fragiel. ze hadden al de aandacht van de wereld nodig. ze hadden al de aandacht van de wereld verdient.

maar neen. respect was er niet. respect was er voor DAAN, voor Absynthe Minded. voor mensen die luider zijn dan de doorsnee-naar-mijn-goesting-antwerpse-groot-bakkes.

alleen de trouwe fans hebben in zijn gezicht opgemerkt dat dit een bittere moment was, ergens tussen ladies and gentlemen... en shine a light.

jammer dat een deur de magie van de liefde of de waanhoop kan breken...